We moeten van bovenaf moediger zijn’: Nordic Signals CEO over de voordelige littekens van digitale signalering

Nordic Signals CEO en eigenaar Thilde Restofte Pedersen heeft toezicht gehouden op enkele van de grootste digitale signaleringstransformaties in Europa, van het miljarden kostende ERTMS-programma in Denemarken tot het adviseren van netwerken van New York tot Nederland. In een exclusief en diepgaand interview met RailTech waarschuwt ze dat “we van bovenaf moediger moeten zijn” als we willen voorkomen dat het spoor versnipperd raakt, de kosten de pan uit rijzen en de oplevering stokt – en dat het niet langer kan worden behandeld als een technisch project, maar als een complete verandering in de spoorwegcultuur.

Thilde Restofte Pedersen heeft bijna twintig jaar gewerkt aan complexe infrastructuurprojecten met een grote impact. Dat varieerde van het auditen van grote spoorwegprojecten voor de Deense overheid – en zelfs de aanschaf van straaljagers – tot het managen van een van de meest ambitieuze spoorwegtransformaties in Europa. Als programmadirecteur voor de 2,7 miljard euro kostende ERTMS- en CBTC-uitrol van Banedanmark hield ze toezicht op een groot deel van de nieuwe signalering in de voorstedelijke S-bane van Kopenhagen en hielp ze bij het opstarten – en op de rails zetten – van wat nu naar verwachting de volledige ETCS-uitrol van Denemarken in 2033 zal zijn.

Tegenwoordig leidt ze naast haar bestuursfunctie bij Irish Rail Nordic Signals, een adviesbureau voor technologiebeheer gespecialiseerd in digitale signalering. Onder Pedersen’s leiding heeft het bedrijf klanten over de hele wereld ondersteund, van het adviseren van New York City over de uitbreiding van haar CBTC-systeem tot het leveren van expert reviews en technisch advies in Frankrijk en het bijdragen aan een cruciale second opinion over de nationale ERTMS-strategie van Nederland. Bij elk project is ze nauw betrokken geweest.

Kortom, zowel vanuit de private als de publieke sector weet ze wat er komt kijken bij het implementeren van omvangrijke, technisch complexe – en vaak kostenverhogende – signaleringsprogramma’s. En met geen gebrek aan hoofdpijn onderweg is haar boodschap duidelijk: zulke enorme projecten en programma’s hebben een langetermijnvisie en een sterk, gecentraliseerd bestuur nodig.

“We moeten meer moed tonen van bovenaf,” vertelt ze aan RailTech. “Het klinkt als management BS, maar er moet een gedeelde visie zijn en dan gaan we voor hetzelfde – anders verwatert het project of programma… Seinwezen is zo allesomvattend, met alle veranderingen die moeten worden doorgevoerd, dat het niet ergens in een verloren departement kan worden gestopt met de boodschap ‘handel hier alsjeblieft naar’. Nee, er moet vanuit de top naar worden gehandeld.”
Hier legt ze uit waarom zoveel signaleringsprogramma’s ontsporen – van gefragmenteerde nationale uitrol tot angst om de systemen aan te raken die ze zouden moeten transformeren – en waarom digitalisering van het spoor niet alleen als een technisch project moet worden gezien, maar als een complete verandering in de spoorwegcultuur.

Al doende leert men, inclusief littekens

Een van de eerste dingen die Pedersen uitlegt is hoezeer mobiliteit onze manier van leven kan veranderen. Ze wijst op de fiets in Denemarken: als die er niet was geweest, hadden dorpelingen zich misschien nooit buiten hun directe omgeving gewaagd. “Mensen konden plotseling naar het volgende dorp gaan voor een afspraakje,” lacht ze. “Dat is misschien wel waarom we een sterke genenpool hebben.”

Maar nieuwe vormen van mobiliteit komen niet zonder weerstand – en bij de spoorwegen is dat niet anders. Pedersen beseft maar al te goed dat de digitale verschuiving in signalering een compleet nieuwe manier van denken vereist als het gaat om het netwerk. “Het hele probleem met de implementatie van ERTMS is dat het voor mensen moeilijk te begrijpen is wat ze uiteindelijk krijgen,” zegt ze. “Het is niet zomaar een vervanging. Het is een compleet ander product. En je kunt er hele andere dingen mee doen.”