De winnaars en verliezers van de nieuwe dienstregeling van het VK

Op 14 december werd de tweejaarlijkse wijziging van de dienstregeling van de Britse spoorwegen van kracht. Het is geen verrassing dat de industrie het had over meer treinen, meer zitplaatsen en snellere reizen. Toch moet er iets gebeuren nu het Britse netwerk uit zijn voegen barst. Capaciteit en reistijdvoordelen op sommige corridors betekenen dat een paar gemeenschappen achterblijven met een zwakkere service dan voorheen. Geen enkele gemeenschap is prominenter aanwezig dan de grensstad Berwick-upon-Tweed aan de East Coast Main Line (ECML).

Network Rail, die de infrastructuur in Groot-Brittannië beheert, zegt dat de veranderingen in de dienstregeling hebben geleid tot meer treinen, meer zitplaatsen en snellere reizen. De door de overheid beheerde instantie heeft de verbeterde connectiviteit tussen grote steden en een beter gebruik van de infrastructuur na recente upgrades benadrukt. Op de ECML lag de nadruk op langeafstandsverbindingen tussen Londen, Yorkshire, het noordoosten en Schotland, met een dienstregeling die is ontworpen om veerkrachtiger te zijn en de groeiende vraag van passagiers te ondersteunen. De herschikking van de diensten heeft echter ook veranderingen in de stoppatronen met zich meegebracht. Het zijn deze wijzigingen die de controverse in North Northumberland en de Scottish Borders hebben aangewakkerd.

Berwick in de schijnwerpers

Berwick-upon-Tweed, een strategisch belangrijke grensstad en al lange tijd een halteplaats op de ECML, heeft onder de nieuwe dienstregeling te maken gekregen met een vermindering van het aantal LNER-diensten. Het belang van Berwick ligt niet in het inwonertal, maar in het feit dat het tot voor kort het enige overgebleven station in de hele regio was. Waar het station voorheen profiteerde van een dichter patroon van langeafstandstreinen, wordt het nu bediend door slechts één LNER-trein per twee uur. Het is een verandering die volgens lokale vertegenwoordigers de connectiviteit en economische vooruitzichten van de stad ondermijnt.

De kwestie heeft geleid tot een partijoverschrijdende reactie onder leiding van John Lamont, parlementslid voor Berwickshire, Roxburgh en Selkirk, in samenwerking met David Smith, parlementslid voor Berwick, en andere lokale vertegenwoordigers. “Ik heb samen met parlementslid David Smith uit Berwick een brief geschreven aan LNER, Network Rail en de Britse minister voor Spoorwegen over lokale spoordiensten,” zei Lamont. “We hebben onlangs een gezamenlijke vergadering met LNER en Network Rail belegd om hun beslissing te bespreken om de diensten vanaf het station van Berwick-upon-Tweed aanzienlijk te verminderen.” Lamont is zelfs nog verder gegaan en heeft zijn bezorgdheid geuit in het Britse parlement.

Geen goede verklaring

LNER, ook bekend als London and North Eastern Railway, is een schaduwbedrijf dat is opgericht door het Britse ministerie van Transport, dat de dienst overnam na het faillissement van de particuliere exploitant. Het bedrijf rijdt langeafstandstreinen langs de route van de beroemde Flying Scotsman. De prestigedienst is die van Londen naar Edinburgh, waar het bedrijf herhaaldelijk heeft geprobeerd de reistijden te verkorten. Deze keer betekende dat het overslaan van stops in Berwick. Lamont zegt dat pogingen om de vermindering van de dienst te rechtvaardigen tot nu toe lokaal zijn gestrand.

Het parlementslid benadrukte dat het effect verder gaat dan gemak. “Ik heb veel lokale bewoners gehoord die op dit station vertrouwen om naar hun werk te gaan en familie of vrienden te bezoeken,” zei Lamont. “Het bedient een groot aantal mensen, maar de nieuwe dienstregeling betekent dat er slechts één LNER-trein om de twee uur zal rijden. Ik hoop dat deze partijoverschrijdende inspanningen de LNER en Network Rail zullen laten zien dat de situatie onaanvaardbaar is en dat de beslissing om de dienstregeling drastisch te wijzigen moet worden heroverwogen. Ik zal constructief samenwerken met iedereen die de treindiensten voor de lokale bevolking wil verbeteren.”

Een breder ECML patroon

Elders op het netwerk heeft de dienstregeling van december ook gemengde resultaten opgeleverd. Blackpool, bijvoorbeeld, heeft een aantal directe langeafstandsverbindingen verloren. Treinen vanuit de verbleekte badplaats komen terecht op de West Coast Main Line, die al helemaal vol zit. De farce van de Manchester dienst, die gedwongen wordt om leeg te rijden om te voldoen aan de beperkingen van de dienstregeling, werd onlangs belicht door Railtech.com. Ook een aantal kleinere stations in het noorden van Engeland blijft kampen met een schaarse of zwakke dienstverlening, vooral in het weekend.

Terug op de ECML, en Berwick-upon-Tweed in het bijzonder, is het nu de vraag of politieke druk een heroverweging kan forceren. Berwick is misschien niet zo groot als Manchester, maar de verontwaardiging van het gekrenkte publiek dwong daar tot een heroverweging. Network Rail en de vervoerders willen de dienstregeling van december graag presenteren als een stap vooruit voor de passagiers. Met het campagnevoerende parlementslid John Lamont en zijn collega’s die aandringen op veranderingen, zou Berwick wel eens een testcase kunnen worden voor hoe flexibel de industrie bereid of in staat is om zich aan te passen zodra er een grote herschikking van de dienstregeling is doorgevoerd. Gezien de beperkte netwerksituatie zou dat wel eens een zeer stressvolle test kunnen worden.