HS2 in Birmingham bereikt eerste paal

Ingenieurs in Birmingham hebben eindelijk de laatste van de 2.011 betonnen palen geslagen. De oren van de stad tuiten nog na. Het werk was nodig om de funderingen van het HS2 paradepaardje Birmingham Curzon Street station te ondersteunen. De stilte mag dan goudgeel zijn, de voltooiing van dit ondergrondse woud van beton markeert een cruciale verschuiving van zware grondwerkzaamheden naar de zichtbare opkomst van Birminghams nieuwe hogesnelheidsterminal.

De omvang van de onderneming is, hoe je het ook bekijkt, aanzienlijk. Het terrein strekt zich uit over 400 meter tussen Moor Street station en Millennium Point en is sinds september 2024 een broeinest van mechanische agressie. Maar terwijl het slaan van de heimachines is gestopt, is Digbeth er nog niet helemaal uit. De overgang van funderingen naar het “enorme gewelfde dak” betekent dat de zware machines gewoon van rol verwisselen, waardoor de omgeving in de nabije toekomst een landschap van veiligheidsbrillen en helmen blijft.

Funderingscursus met ambitie

Het is misschien wel het luidruchtigste deel van het hele project. Voor de inwoners van Digbeth en het centrum van Birmingham is het een hoofdpijn geweest. Nu is het voorbij. Het bittere medicijn van het project bestond uit het afzinken van gewapend betonnen kolommen tussen 6 en 24 meter diep in de grond van Birmingham. Dit was geen kleine ingreep. De ingenieurs moesten 47.000 kubieke meter materiaal uitgraven. Dat was alleen maar om een gelijk speelveld te creëren. Ze moesten ook voorkomen dat de rest van de stad in het gat zou glijden. Er werd een acht meter hoge keermuur gebouwd aan de westkant van het terrein, voordat de heistellingen van CFA konden beginnen met hun ritmische werkzaamheden – of migraineveroorzakend gedreun, afhankelijk van de effectiviteit van je gehoorbescherming.

Alistair Morgan, Senior Project Manager van HS2 Ltd, benadrukte het belang van de vooruitgang en herinnerde iedereen er fijntjes aan dat de eindstreep nog ver weg is. “Het is geweldig om te zien hoeveel vooruitgang er is geboekt met de funderingswerkzaamheden, zei hij. “Ik wil iedereen bedanken die zo hard heeft gewerkt om de klus te klaren. We hebben nog veel werk te doen voordat de eerste passagiers arriveren. Ik kijk ernaar uit om meer belangrijke vooruitgang te zien.”

Een betonnen jungle inrichten

Terwijl de ingenieurs ondergronds druk bezig waren, zijn de architecten bezig geweest met het verfijnen van wat er boven de grond gebeurt. Nieuwe beelden die door HS2 Ltd zijn vrijgegeven tonen een “stationsplein” vol met tuinen en een met bomen omzoomde promenade met aangelegde terrassen. Deze verfijningen, die momenteel moeten worden goedgekeurd door de gemeenteraad van Birmingham, zijn bedoeld om de meer alledaagse realiteiten van stedelijke planning op te lossen, zoals regenwaterafvoer en ervoor zorgen dat fietsers niet in botsing komen met voetgangers. Het is een poging om de klap van tien jaar zware bouwwerkzaamheden te verzachten. Veel succes met dat fietsersgedoe…

Aan de oostkant van het station, tegenover de “East Side” en Digbeth, komt een tweede ingang. Die is ontworpen om aan te sluiten op de West Midlands Metro. Er is hier ook een knipoog naar het erfgoed. Een nieuw plein komt tegenover het oorspronkelijke Curzon Street stationsgebouw uit 1838 te liggen. Het historisch belangrijke overblijfsel krijgt zijn eigen terras en tuinen, waardoor het belang ervan wordt benadrukt ten opzichte van zijn massieve, moderne opvolger.

De zware prijs van vooruitgang

Ondanks het “mijlpaal”-logo is de enorme hoeveelheid materiaal die nodig is voldoende om elke boekhouder te doen huiveren. Tot nu toe heeft de bouw 7.000 ton stalen wapening en 29.000 kubieke meter beton opgeslokt. Tegen de tijd dat het werk onder de grond klaar is, zullen deze aantallen oplopen tot respectievelijk 19.000 ton en 69.000 kubieke meter. Dit is niet zomaar een gebouw. Het is een geologische ingreep. Het lawaai is dan wel afgenomen, maar de logistieke voetafdruk van het project blijft onverminderd zwaar.

“De voltooiing van de funderingswerkzaamheden voor het station Curzon Street is een belangrijke mijlpaal in de oplevering van het project,” aldus Rodger Storey, senior projectmanager bij MDJV. Nu deze fase is afgerond, verschuift de aandacht naar het gebouw zelf, dat nog meer banen, stageplaatsen en mogelijkheden voor de toeleveringsketen zal opleveren.”

Viaducten en de lange weg naar Londen

Als we verder kijken dan de voetafdruk van het station, begint de omliggende infrastructuur ook een grote rol te spelen. Het Curzon 2-viaduct van 40 meter hoog is bijna klaar en wordt deze zomer over de Cross City-spoorlijn geschoven. Dit enorme bouwwerk is het werk van Balfour Beatty VINCI en is een letterlijke herinnering aan de schaal van het project: enorm. Terwijl het heiwerk in het stadscentrum klaar is, blijft de 140 mijl spoorlijn richting Londen liggen.

Uiteindelijk is de voltooiing van het heiwerk een welkome opluchting voor de bewoners van Digbeth, ook al is het niet het totale wondermiddel voor de verstoring die ze hebben doorstaan. De bouw gaat door en de keermuren gaan nog nergens heen. Maar het project gaat vooruit. Als we het Britse spoorwegnet zien als een patiënt die lijdt aan chronische stress, dan is HS2 niet per se een magisch wondermiddel voor elke pijn, maar het deblokkeert wel met succes een belangrijke slagader. De West Coast Main Line zal uiteindelijk gemakkelijker ademen, ook al was de operatie lang en luid.